Het maken van een collage

1 – eenvoudige samenstelling:

 

2 – experiment met oog:

 

3 – naar mijn gevoel geslaagde samenstelling met oog:

 

4 – naar mijn idee nog beter beeld:

 

5 – te lang doorgaan leidt tot te grote complexiteit:

 

 

vinden wil ik

De dijken groeien dag na dag

Je hebt de schijn tegen

Metro Amsterdam West 8 dec 2011

De jongen

Slaap is eenvoudig

Diertje en Beest

In maart komt De sleuteldrager uit, maar ik werk natuurlijk al aan daaropvolgende boeken: Diertje en Beest is er een van. Voor het eerst schrijf ik voor jongere kinderen:

1       Een vreemde vogel

Het was in een ver land. Bij een grote rivier.
Diertje werd wakker en liep naar het strandje. Hij sprong in het water.
Plons!
‘Brrhwoehaww.’
Diertje schudde zijn kop. Dikke druppels spatten rond.
Heerlijk!
‘Brhoehawwwww.’
Spartel, spartel.
Reuzengolf!
Poten alle kanten op en…
Salto!
Eén, twee, kopje duik!
Hmmm! Heerlijk!

‘Hé! Hou op!’
‘Huh?’
Op de kant stond een deftige vogel. Glad verenpak. Snibbige snavel. Hoge poten.
‘Wrmjam,’ mompelde Diertje.
Spartel, duik, kroebel!
Golfje, golf, plons!
‘Níet spetteren!’ kraste de vogel. ‘Wie denk je wel dat je bent?’
‘Pff…’ bromde Diertje. ‘Hm… Nou, nou… eh… Wie denk je wel dat jij bent?’
De vogel stak zijn borst naar voren. ‘Ik? Ik ben een vogel van een zeer bijzondere sóórt. Ik ben een échte kuifseriema. Een Cariáma Cristáta, zogezegd. Zo luidt onze we-ten-schap-pe-lijk-e naam.’
‘Huh? Weteswattelukke? … H-h-hatsjóe!’ Een blaadje kroos vloog uit Diertje zijn neusgat. Het landde op het keurig gekamde verenkleed van de vogel.
Die pikte het blaadje vinnig weg. ‘Als ik sta na te denken, wens ik niet nat gespetterd te worden door een… een…’ Hij hield zijn kop scheef. ‘Zég… Wat bén jij eigenlijk?’
‘Ik… eh… eh… Weet je, het water is heerlijk!’ Diertje dook. Hmm… Bleef lang onder water. Zo lang hij kon. Neus in de modder. Lekkere knolletjes en worteltjes daar. Lieve visjes en wapperwier. Heerlijk stil.
Toen Diertje weer opdook stond de vogel er nog. ‘Nou?’ kraste hij. ‘Van welke soort ben jij?’
Diertje haalde zijn schouders op.
‘Ben je soms een Onbekende Diersoort?’
‘Ik ben gewoon… Diertje…’
‘Wat voor sóórt dier?’
‘Jongste Diertje…’ stamelde Diertje. ‘We zijn met zijn vijven. Papa, mama, oudste, middelste en jongste Diertje. En ik ben dus jongste Diertje.’
‘Wat ben jij dom!’ De vogel liep weg. Hij nam keurige stappen. ‘Wetenschappelijk volstrékt onverantwoord!’

De aanbieding

Het ontwerpen van een boekomslag

De uitgever vroeg mij mee te denken over een omslag voor mijn nieuwe boek De sleuteldrager. Ik maak graag collages, dus dat liet ik mij niet tweemaal zeggen:

En dat zijn nog maar een paar van de beelden die ik maakte, met mijn boek in gedachten. Maar het maken van een boekomslag is toch iets heel anders dan zomaar, vrij aan een collage werken. Het is een vak. Dat blijkt uit het beeld waar de uitgeverij uiteindelijk mee aan kwam zetten (gemaakt door Marc Suvaal):

Helder, open, enorm sfeervol en tegelijk met ruimte voor titel en auteursnaam en zo… Ik ben er erg blij mee. Misschien waren mijn collages wel geheimzinnig en sfeervol en vatten ze iets van het boek samen, maar het is vooral belangrijk dat er een beeld is dat je direct het boek in zuigt en dat de doelgroep op zal vallen tussen de duizenden andere boeken in de winkel.